دنیای کوچک من

تولدم. . .

Elahe — Tue, 04 Oct 2011 11:55:00 GMT

لبخند زدی و آسمان آبی شد. . .

شبهای قشنگ مهر مهتابی شد. . .

پروانه پس از تولد زیبایت. . .

تا اخر عمر غزق بی تابی شد. . .

***تولدم مبارک***

. . .

Elahe — Thu, 05 May 2011 10:41:01 GMT

یک شبی مجنون نمازش را شکست، بی وضو در کوچه ی لیلا نشست
عشق آنشب مست مستش کرده بود، فارغ از جام الستش کرده بود
سجده ای زد بر لب درگاه او، پر ز لیلا شد دل پر آه او
گفت یارب از چه خارم کرده ای؟ بر صلیب عشق دارم کرده ای؟
خسته ام زین عشق دلخونم نکن، من که مجنونم تو مجنونم نکن
مرد این بازیچه دیگر نیستم، این تو و لیلای تو من نیستم
گفت ای دیوانه لیلایت منم، در رگ پیدا و پنهانت منم
سالها یا جور لیلا ساختی، من کنارت بودم و نشناختی
عشق لیلا در دلت انداختم، صد قمار عشق یکجا باختم
کردمت آواره ی صحرا نشد، گفتم عاقل میشوی اما نشد
سوختم در حسرت یک یاربت، غیر لیلا بر نیامد بر لبت
روزو شب او را صدا کردی ولی، دیدم امشب با منی گفتم بلی؟
مطمن بودم به من سر میزنی، در حریم خانه ام در میزنی. . .
*****
با تمام وجود گناه کردیم اما نه نعمتهایش را از ما گرفت نه گناهان مارا فاش کرد
بیندیش اگر اطاعتش کنیم چه میکند!!؟؟
*****
از تمام داشته هایت که به آن میبالی خدارا جدا کن...ببین چه داری؟؟
به همه ی کمبودهایت که از آن مینالی خدا را بیافزای...ببین چه کم داری؟؟؟

ای کاش...

Elahe — Mon, 28 Mar 2011 15:41:37 GMT

ای کاش خدا می شدم
تنها و بی صدا می شدم
محتاج به کسی نبودم
ای کاش رها می شدم
شاد و خوشحال می موندم
از غصه ها جدا می شدم
ای کاش آرزویی نداشتم
حلال معما می شدم
حسرت و گلایه نمی کردم
ماهی دریا می شدم
منت و اشک نمی ریختم
به بارون پیدا می شدم
این زنجیرها گل بشه
ای کاش تنها می شدم
آزاد بودم ای کاش
گمشده ی صحرا می شدم
از طرف دوست خوبم گرگ زرد که این شعرو تقدیم کرده به خودم

***

دلم از بس که پره
عمریه که عشق هیچکی دیگه توش جا نمیشه
من و دل عمریه تنهاییم با هم
مثل ما هیچکسی تنها نمیشه
دل هرکی شکل ثابتی داره
ولی حوض خشکیده که دریا نمیشه
دل تنهام همه جاش ویرونیه
دیگه توش آبادی پیدا نمیشه
این خرابه جای امن غممه
به خدا هیچ کجا اینجا نمیشه
توی خاکش هرچی غصه چال کنم
پیش هییچکی مشت من وا نمیشه
عشق هیچکی تو دلم جا نمیشه
مثل من هیچکسی تنها نمیشه. . .MX

کاش میفهمیدی. . .

Elahe — Wed, 16 Mar 2011 18:33:48 GMT

کاش میفهمیدی
زندگی، محبس بی دیواریست         و تو محکوم به حبس ابدی
و عدالت ستم معتدلیست               که درون رگ قانون جاریست
کاش میفهمیدی
دوستی، آش دهن سوزی نیست      عشق بازار متاع جنسی است
آرزو گور جوانمردان است            مرده از زنده همیشه، هر آن در جهان بیشتر است
کاش میفهمیدی
چیزهایی است که باید بفهمی اما     بهتر آن است کمی گریــــــــه کنــــــم

گیرم که در باورتان به خاک نشسته ام
و ساقه های جوانم از ضربه های تبرهایتان زخم دار است
با ریشه چه می کنید؟
گیرم که بر سر این بام بنشسته در کمین پرنده ای
پرواز را علامت ممنوع می زنید
با جوجه های نشسته در آشیان چه میکنید؟
گیرم که می زنید
گیرم که می برید
گیرم که می کشید
با رویش ناگزیر جوانه چه می کنید؟!

*آهای آدمهـــا که در ســـاحل نشسته شـــاد و خندادید*
*یک نفر در آب دارد میســپارد جان*

ولنتاین

Elahe — Mon, 14 Feb 2011 10:57:42 GMT

قشنگ ترین شعرم را برای شب شعر چشمان تو گفتم

پس تو نیز قشنگ ترین لبخندت را برای لحظه دیدار نگه دار

***

تو را در قلب شعرم میگذارم

به نام عشق آن را مینگارم

تمام حرف من در شعر این بود

تورا تا بی نهایت دوست دارم

**ولنتاین مبارک**

تولد وبلاگم

Elahe — Fri, 17 Dec 2010 18:10:27 GMT

تولدت مبارک سنگ صبور تنهاییهام ، همپای شادیهام و رفیق لحظه هام

.....

Elahe — Mon, 29 Nov 2010 12:33:52 GMT

یاد دارم در غروبی سرد سرد
میگذشت از کوچه ی ما دوره گرد
داد میزد کهنه قالی میخرم
دسته دوم جنس عالی میخرم
کاسه و ظرف سفالی میخرم
گر نداری کوزه خالی میخرم
...
اشک در چشمان بابا حلقه بست
عاقبت آهی کشید بغضش شکست
اول ماه است و نان در سفره نیست
ای خدا شکرت ولی این زندگیست؟
بوی نان تازه هوشش برده بود
اتفاقاً مادرم هم روزه بود
خواهرم بی روسری بیرون دوید
گفت: آقا سفره خالی میخرید!؟

تولد

Elahe — Mon, 04 Oct 2010 05:36:40 GMT

تولدم مبارک

به دنبال خدا نگرد...

Elahe — Fri, 27 Aug 2010 15:55:52 GMT

به دنبال خدا نگرد، خدا در بیابان های خالی از انسان نیست، خدا در جاده های تنهای بی انتها نیست، خدا در مسیری که به تنهایی آن را سپری می کنی نیست، خدا آنجا نیست، به دنبالش نگرد.

خدا در نگاه منتظر کسی است که به دنبال خبری از توست، در قلبیست که برای تو می تپد، خدا در لبخندی است که با نگاه مهربان تو جانی دوباره می گیرد، خدا آنجاست...

خدا در خانه ای است که تنهایی در آنجا نیست، در جمع عزیزترین هایت است، خدا در دستی است که به یاری می گیری ، در قلبی است که شاد می کنی، در لبخندی است که به لب می نشانی، خدا در دیر و بتکده و مسجد نیست، لابلای کتاب های کهنه نیست، این قدر نگرد، گشتنت زمانیست که هدر می دهی، زمانی که می تواند بهترین ثانیه ها باشد...

خدا آنجاست که زندگی می کنی و زندگی می بخشی، خدا در جشن و سروریست که به پا میکنی، آنجاست که عهد می بندی و عمل می کنی، خدا را در کوچه پس کوچه های درویشی و دوری از انسانها نگرد، آنجا نیست، او جایی است که همه شادند، جایی است که قلب های شکسته ای نمانده...

خدا را در غم جستجو نکن، در کنج خاک گرفته آنچه که سال ها روایت کرده اند نگرد، آنجا نیست، خدا را در جای دگر باید جستجو کنی، جوانمردهایی که با پای پیاده میروند به جستجوی خدا او را نخواهند یافت، خدا نزدیکتر از آنست که فکر می کنیم، در فاصله نفس های من و توست که به هم آمیخته، در قلبیست که برای تو می تپد، در میان گرمای دستان ماست که به هم پیچیده، خدا اینجاست همسفر مهربان من، اینجا......

زندگی فرصتی ست کوتاه و تکرار ناپذیر، زندگی امکانی ست محدود، با امکان محدود زندگی؛ باید نامحدود را جست، باید از فرصت کوتاه زندگی؛ برای یافتن جاودانگی بهره برد.

بنابراین؛ زندگی چالشی ست بزرگ؛ مخاطره ای عظیم، فرصت یکه و یکباره زندگی را نباید صرف چیزهای کم بها کرد، چیزهای کم بها چیزهایی اند که مرگ آنها را از ما میگیرد، زندگی را باید صرف اموری کرد که مرگ نمیتواند آنها را از ما بگیرد.

خداوند گفته است: من گنجی مخفی بودم، دوست داشتم شناخته شوم، آفریدم آفریدگان را تا شناخته شوم.

بنابراین؛ خداوند آفریدگان را آفریده است، زیرا دوست داشته است که بیافریند، او آفریده است تا در آیینه جان فهیم آفریدگان دیده و شناخته شود، شناخت همسنگ علم اصطلاحی نیست، شناخت چیزی ست از جنس تاملی ژرف.

بنابراین؛ تنها چیزی که ارزش عمر کوتاه و تکرار ناپذیر ما را دارد معرفت بر اللّه و به خود آیی است، شناخت بر دین است، آگاهی کیهانی ست، تامی ژرف است، مراقبه و اتصال است، تنها با اتصال است آن گنچ مخفی را می یابد.

دنیا چیزی نیست که آن را واگذاریم، دنیا چیزی ست که باید آنرا برداریم و با خود همراه کنیم، ترک دنیا راهی نیست که به بلوغ معنوی و آگاهی کیهانی بینجامد، سالکان حقیقی حقیقت بهره خود از دنیا را فراموش نمی کنند، آنها هرآنچه را که زندگی در اختیارشان می گذارد بر میگیرند.

آنها میدانند که همه این زندگی با شکوه هدیه ایست از طرف خداوند، آنها موهبت الهی را بر نمی گردانند، کسانی که از دنیا روی بر میگردانند نگاهی تیره و یاس آلود دارند، آنها دشمن زندگی و شادمانی اند، نباید از زندگی گریخت، باید مستانه و شادمانه به چالشهای پر مخاطره زندگی تن سپرد، چگونه می توان از زندگی گریخت و خود را پشت سر گذاشت!؟

ما همه پاره ای از زندگی هستیم، زندگی در رگهای ما جاریست و در سینه ما می تپد، زندگی عین خود ماست، از زندگی به کجا می توتن گریخت!؟ تمنای گریز از زندگی تمنای خودکشی ست، گریز از زندگی تلاشی ست از سر زبونی، گریز از زندگی، گریز از خداست، به کجا می توان گریخت که خدا نباشد؟؟؟

هم کیش من، کیش و دین همگی ما ستایش؛ عشق؛ خنده و زندگی ست.

بنابراین همه چیز را باید جشن گرفت، همه چیز را باید زندگی کرد، همه چیز را باید دوست داشت، همه چیز خاک را از آسمان جدا نمی کند، همه چیز این زندگی خاکی آسمانی ست، همه چیز این زندگی مادی الهی ست.

همه ما به ضیافت الهی دعوت شده ایم، ضیافت وجود، باید با همه وجود خود در این ضیافت شرکت کنیم، این گونه است که شکر نعمت این فرصت یکه و تکرار ناپذیر را به جا آورده ایم، خداوند زندگی را به ما نبخشیده است تا از آن روی برگردانیم، او زندگی را به ما بخشیده است تا آن را به تمامی زندگی کنیم.

سر آخر خداوند از من و تو خواهد پرسید:

"آیا زندگی را زندگی کرده ای؟"

عزیز من؛ مرگ نیز پاره ای از این زندگی با شکوه است، حتی مرگ را نیز باید جشن گرفت، مرگ قله زندگی ست، اگر زندگی را به تمامی زیسته باشی آنگاه زیستن تو؛ رستن تو و مرگ تو نیز؛ پرواز توست.

خداوندا!

Elahe — Wed, 21 Jul 2010 17:57:37 GMT

آرامشی عطا فرما

تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم،

شهامتی که تغییر دهم

آنچه را که می توانم،

و دانشی که تفاوت این دو را بدانم.

God!

Grant me the serenity

To accept things I can not

Change courage to change

Things I can and wisdom to

Know the difference